بابجی
آشنایی با بابچی
بابچی یا باکوچی( پسورلا کوریلیفولیا)(Psoraleacorylifolia) نام گیاهی است که از هند خیزد.
رشد گیاه بابچی سالانه 50 تا 90 سانتی متراست . دارای گل های بنفش کمرنگ . تاج آن به رنگ بنفش کمرنگ است. بارزترین ویژگی این گیاه وجود غده های قهوه ای است که در تمام قسمت های گیاه در بافت سطحی پخش می شوند و به آن عطر متمایز و دلپذیر می بخشند.
خواص بابچی
بابچی،یک گیاه مهم، برای اهداف پزشکی آیورودا بهکار می رود . پودر ایجادشده از دانههای بابچی در درمان خیلی از وضعیتهای پوستی مفیداست. بابچی فواید درمانی زیادی دارد. این گیاه دارای خواص ضدقارچی، ضدباکتری، معطر است. همچنین بابچی به داشتن خواص ملین و ادرارآور معروف است. چینیها معتقدند بابچی میتواند سلامتی را بهبودبخشیده و انرژی را افزایش دهد. استفاده داخلی از بابچی میتواند با تقویت سیستم ایمنیتان به درمان پیسی کمککنند.
روغن تخم و گل آن در درمان بیماری های پوستی چون ویتیلیگو بکار می رود. ویتیلیگونوعی اختلال تولید رنگدانه است که در آن ملانوسیتها (سلولهای مولد رنگدانه ) در پوست، غشاهای مخاطی و شبکیه تخریب می شوند و لکه های سفیدی در پوست نواحی مختلف بدن پیدامی شود و موی بخشهای مبتلا به ویتیلیگو گاه سفید می شود. علت این بیماری شناخته نشده است، اما پزشکان و محققان چندین نظریه در باره منشأ بیماری داده اند که بموجب یکی از آنها افراد آنتی بادی هایی تولید می کنند که ملانوسیتهای بدنشان را تخریب می کند . بموجب نظریه دیگر این ملانوسیتها خود به خود تخریب میشوند . گروهی هم بر آنند که رویدادیا رویدادهائی چون آفتاب سوختگییا فشار روحی باعث این بیماری می شود هرچند هنوز چیزی به اثبات نرسیده است.
از نظر طب سنتی داری طبع گرم و خشک است.